Ik heb van 1980 (ik was toen achttien) tot 2002 in Amsterdam gewoond en dus dat vieze, gore Mokum van toen van redelijk dichtbij meegemaakt. Niet zo intens als Tuur natuurlijk... Dat had ik waarschijnlijk ook niet overleefd. Hij wel gelukkig. Maar goed, die tijd is voorbij. Af en toe kom ik er nog wel eens (ik woon in het buitenland) en het Amsterdam van nu lijkt op bijna geen enkele manier op dat van de jaren 80. Is het erg? Mis ik het? Ik weet het niet. Ik ben er nu een toerist. En ik moet toegeven dat, als je de ergste uitwassen een beetje ontloopt, het voor toeristen best een leuke stad is. Een biertje bij 't Loosje, een ijsje bij Tofani en dan tegen mijn dertienjarige zoon een beetje gaan zitten zeiken over de teloorgang van wat eens Mokum werd genoemd. En dat het vroeger allemaal veel leuker was. En dat ik toen een hele coole gast was...
Wat erg, die Peter. Neukt duizenden vrouwen en heeft gewoon Aids, zoals het hoort. Ij neukte één vrouw en heb gelijk wenkbrauw platjes oogbal herpes, een sjanker, gonneröh en Syfilis….
Holiday in Cambodia. Mijn broer woont daar,met zijn Nederlandse vrouw,maar dat terzijde. Iedere rebelse tiener die in een slaapdorp woonde had deze wel in de platenkast. Die Amsterdamse scene was aanleiding er te gaan wonen op m'n 16e en ook ik zou er hele boeken over kunnen schrijven als ik dat kon. Nu ben ik blij dat ver achter me gelaten te hebben. Mijn wereldbeeld verschilt niet veel met dat van toen,maar de wereld is veranderd,en het plakkertje wat je opgeplakt krijgt als je je uitspreekt ook.
Amsterdam is niet meer. Het was verrotte mooi. Holiday in Cambodia en Fresh fruit for rotten vegetables klinken hier nog regelmatig uit de speakers. Het is mooi geweest. Dag Peter Klashorst.
Slordig hoor: Ik mis de kindersuppletie uit vroegere tijden, nadat mijnheer Pastoor was langs gekomen in gezinnen met geen, tot 2 kinderen, om G'ds water, over G'ds Akker te sprenkelen😒. Die goeie ouwe goedgleuvige(Belgisch)tijd, toch...en zonder veel kans op soa's
Nederland is nou eenmaal niet door de Romantiek aangedaan. Al heeft Jesse Klaver wel een poging gedaan toen hij Akwasi een artist noemde. Maar daar bracht Geert de poezen Gonnie en Connie tegenin. En toen waren we weer terug bij af.
In het artikel lees ik 'dix mille' dat zich laat vertalen als 'tienduizend'. Nog een indrukwekkende prestatie want het komt neer op elke twee-enhalve dag een nieuwe vrouw volgens het artikel.
Ik heb van 1980 (ik was toen achttien) tot 2002 in Amsterdam gewoond en dus dat vieze, gore Mokum van toen van redelijk dichtbij meegemaakt. Niet zo intens als Tuur natuurlijk... Dat had ik waarschijnlijk ook niet overleefd. Hij wel gelukkig. Maar goed, die tijd is voorbij. Af en toe kom ik er nog wel eens (ik woon in het buitenland) en het Amsterdam van nu lijkt op bijna geen enkele manier op dat van de jaren 80. Is het erg? Mis ik het? Ik weet het niet. Ik ben er nu een toerist. En ik moet toegeven dat, als je de ergste uitwassen een beetje ontloopt, het voor toeristen best een leuke stad is. Een biertje bij 't Loosje, een ijsje bij Tofani en dan tegen mijn dertienjarige zoon een beetje gaan zitten zeiken over de teloorgang van wat eens Mokum werd genoemd. En dat het vroeger allemaal veel leuker was. En dat ik toen een hele coole gast was...
Wat erg, die Peter. Neukt duizenden vrouwen en heeft gewoon Aids, zoals het hoort. Ij neukte één vrouw en heb gelijk wenkbrauw platjes oogbal herpes, een sjanker, gonneröh en Syfilis….
Holiday in Cambodia. Mijn broer woont daar,met zijn Nederlandse vrouw,maar dat terzijde. Iedere rebelse tiener die in een slaapdorp woonde had deze wel in de platenkast. Die Amsterdamse scene was aanleiding er te gaan wonen op m'n 16e en ook ik zou er hele boeken over kunnen schrijven als ik dat kon. Nu ben ik blij dat ver achter me gelaten te hebben. Mijn wereldbeeld verschilt niet veel met dat van toen,maar de wereld is veranderd,en het plakkertje wat je opgeplakt krijgt als je je uitspreekt ook.
Amsterdam is niet meer. Het was verrotte mooi. Holiday in Cambodia en Fresh fruit for rotten vegetables klinken hier nog regelmatig uit de speakers. Het is mooi geweest. Dag Peter Klashorst.
Slordig hoor: Ik mis de kindersuppletie uit vroegere tijden, nadat mijnheer Pastoor was langs gekomen in gezinnen met geen, tot 2 kinderen, om G'ds water, over G'ds Akker te sprenkelen😒. Die goeie ouwe goedgleuvige(Belgisch)tijd, toch...en zonder veel kans op soa's
Dead Kennedys, living in Cambodja, de eerste LP, die ik voor Kitty kocht in de platenzaak Bilderdijkstraat, ooit. Kutmuziek
Nederland is nou eenmaal niet door de Romantiek aangedaan. Al heeft Jesse Klaver wel een poging gedaan toen hij Akwasi een artist noemde. Maar daar bracht Geert de poezen Gonnie en Connie tegenin. En toen waren we weer terug bij af.
In het artikel lees ik 'dix mille' dat zich laat vertalen als 'tienduizend'. Nog een indrukwekkende prestatie want het komt neer op elke twee-enhalve dag een nieuwe vrouw volgens het artikel.