DPG heeft de jacht op Ephimenco geopend.
En werkt hem op dezelfde smerige manier weg als DPG dat bij Theodor Holman deed.
Het is allemaal zo doorzichtig, vrienden. Ephi is de best gelezen columnist van Trouw maar het Belgische baasje van DPG en zijn laaf Philippe Remarque zijn niet zo blij met de boodschap van Ephi. De jacht is geopend na deze column, die vermoedelijk de laatste druppel was voor DPG.
Vervolgens plaats Trouw deze uitgebreide brief van een nietszeggende hotemetoot.
Vervolgens komen die twee sneue kaaskoppen met dit bespottelijke en vooral tenenkrommende excuuscommentaar
Vervolgens belt de hoofdredactie met een nietszeggende D66-laaf, en die tgwiet braaf:
En dan zegt DPG: die Ephimenco, die is pro-Israel en tegen AZC’s. Die moet weg. En dat deed DPG precies op dezelfde manier als bij Theodor Holman. Die vertelde mij dit, voor HP/De Tijd.
Holman: “Ik vind het verschrikkelijk. Ik vind het zwaar dat ik moet stoppen. Het afkicken is afschuwelijk. Ik ben woedend, teleurgesteld en droevig. Ik heb 35 jaar bij Het Parool gewerkt. Was ooit stadschroniqueur, deed stadsverslaggeving, maakte interviews. Elk genre dus. De laatste jaren gingen mijn columns over de coronacrisis, de oorlog in Oekraïne en uiteindelijk over Israël. Dat vond en vind ik de belangrijkste zaken van deze tijd. Die onderwerpen inspireerden mij het meest. Als je niet geïnspireerd raakt door wat er in Israël aan de hand is, en door alles wat daar aan hangt, ben je gek. Dan ben je het woord columnist niet waardig.”
“Ik ben dus vermoedelijk ontslagen vanwege mijn Israël-standpunt. Dat argument van vernieuwen en verjongen is kletskoek. Maar hoe dan ook, ik voldoe niet aan hun kwaliteitseisen. Nog drie maanden blijven was dan geen optie. Men mag over mij heen lopen, maar geen hele marsen, zei Theo van Gogh eens. Dan had ik drie maanden naar mijn eigen graf zitten staren, zonder enige motivatie om nog een stukje te schrijven. Als de hoofdredactie had gezegd: we ontslaan je omdat je niet meer gelezen wordt, had me dat trouwens ook erg geleken, maar begrijpelijk. Maar de ware reden van ontslag durfden ze niet te geven. En die reden is: dat ik bleef herhalen dat Israël geen genocide pleegt. Het Parool schrijft voortdurend dat Israël genocidaal werk aan het verrichten is in de Gazastrook. Maar wat is dat nou voor een raar woord: genocidaal? Als je suicidaal bent, betekent dat nog niet meteen dat je zelfmoord hebt gepleegd. En als je maniakaal bent, betekent nog niet dat je een maniak bent. En daarbij moet het nog maar eens een keer bewezen worden dat het genocide is en zover is het nog niet. Genocide is ook: Joden uit huizen halen en deporteren naar Auschwitz. Genocide is Pol Pot in Cambodja. Israël waarschuwt voortijdig welke gebieden in Gaza ze gaan aanvallen, dat hebben de Duitsers echt niet gedaan hoor. Dat ze zeiden: over een paar uur halen we alle Joden uit de Pijp op. Vrijwel alle redacties van de Nederlandse media zijn besmet door het links-marxistische gedachtegoed: kijk hoe de mensen in Gaza onderdrukt worden, hoe die genocidaal worden weggemaaid door de koloniale zionistische entiteit, kijk wat een kwetsbare minderheid het is. Maar de positie van Israël in dat enorme Midden-Oosten dan, is dat landje geen minderheid? De discussie eindigt op het moment dat je dat genocide noemt. Dan ben je met iets heel raars bezig wanneer je Israël daarvan beschuldigt. Ja, zeggen ze: het geweld is disproportioneel. Maar dat is nou eenmaal zo als je in een oorlog bent. En in het Midden-Oosten heersen andere mores. Een oorlog wordt getypeerd door onmenselijke gedragingen door alle partijen. Door het overschrijden van oorlogsregels. Je kunt niet aan oorlogsregels voldoen. Dat lukt niet. Maar ja, het is makkelijk al dat soort dooddoeners te roepen als je veilig op de redactie in Amsterdam zit.”
Wat DPG ook niet zint, is het succes van Ephimenco’ s Jodenjacht.
Mijn brief uit 2022.
Dag Trouw,
Zolang ik mij kan heugen, ik ben inmiddels 66 jaar, is de Trouw een onderdeel van mijn dagelijks leven. Eerst in het Roomse Eindhoven waar het Protestantste smaldeel de Trouw las. Uiteraard samen, we ruilde hem met de buren tegen het Eindhovens dagblad. Lezen deed ik hem toen nog niet veel, plaatjes kijken en af en toe verwees de leraar op school naar de krant. De zesdaagse oorlog de inval in Tsjechoslowakije, je kon het volgen in de Trouw. Toen we naar Apeldoorn verhuisde ging de krant mee en werd daar geruild met de Apeldoornse-Courant.
Ik ging in militaire dienst en mij ouders vroegen de Trouw terug voor mij zodat ik in het weekend een week trouw’s zat te lezen. Dus uit respect ging je die krant wat beter lezen en steeds beter waarderen. Naast de krant luisterde ik in die tijd ook veel naar “in de rode haan” om juist een tegengeluid te horen van de toch wel eenzijdige informatie die ik via Defensie te horen kreeg. De Lockheed affaire, neutronenbom, kruiswapens allemaal onderwerpen waar ik ook de andere kant van wilde weten. Plaatsvervangend trots was ik toen ik het liedje van Joop Visser over de Volkskrant hoorde met als afsluiting; “en daarom lees ik Trouw” in het cabaret van de rode haan. Twee jaar geleden sprak ik Joop Visser zelf, hij had spijt van het liedje en zou nu hetzelfde liedje zingen maar dan over de Trouw, ik ben het met hem eens.
De tijd gaat verder, ik ga naar Bosnië in 1995 en mijn Moeder stuurt pakketjes met de Trouw op. Hetzelfde in 2002 en mijn laatste uitzending in 2007 naar Uruzghan. Telegraaf en AD werden door Defensie in grote getale verspreid maar de andere kranten kwamen mondjesmaat binnen. Ik heb een van jullie Journalisten, hij leeft niet meer heb ik begrepen, nog aangesproken in Tarin- Kowt of hij niet kon regelen dat we wat meer andere kranten opgestuurd kregen (hij zou zijn best doen).
Maar ondertussen trad de nieuwe zakelijkheid in, alles moet efficiënt en zo goedkoop mogelijk. Dus kranten fuseerde tot grote amorfe organisaties zonder kraak of smaak. Ophef en relletjes vulden de pagina’s en de afhankelijkheid van de overheid en big-tech werd steeds duidelijker. Ondertussen werd de Kerk en Religie naar de marge gemanoeuvreerd en kwam nog maar sporadisch aan bod en dan meestal klagerig of negatief. Met een uitzondering, de islam, die mag zich verheugen in onvoorwaardelijke steun, “want ze hebben het zo slecht” en kritiek “speelt Wilders in de kaart”. Dus wordt alles met de verstikkende mantel der voorliefde gebracht. Tot de krant van gisteren toe waar de daden van het misdadige Taliban regiem eufemistisch worden gebracht als “minder ruimte voor vrouwen”. Hoofddoek dwang, gescheiden klassen, uithuwelijken, genetische mishandeling van meisjes, de krant praat er niet, of met veel meel in de mond over.
Bij gezamenlijke succesjes zoals de toeslag affaire en de Panama Papers leek even de oude Trouw terug te zijn maar het werd steeds minder. Steeds sneller was ik door de krant heen, Ephimeco, Pieter Genen, Nelleke Noordervliet af en toe een ingezonden stuk (uiteraard voorzien van voldoende tegengeluid als het niet groen woke of islam genoeg was ). Het meest walgelijke anonieme feitenvrije gezwets van “een lid van de hoofdredactie” sloeg ik al vanaf het begin over. Een hele rij anonieme figuren die niet eens hun naam onder een mening durven te zetten, daar steek ik geen tijd in, hoe kun je als redactie?
De definitieve breuk begon zich af te tekenen in de covid tijd. Als ik van een krant een ander geluid had verwacht was het van de Trouw, maar nee jullie gingen gewoon mee met het opgedragen narratief. Het zal mij ook niet verbazen dat er een keer uit een WOO onder blijkt dat ook de Trouw (of de DPG) naar boven komt als betaalde influencer voor de Rijksoverheid. Geen woord van kritiek, nu nog niet, over het desastreuze beleid het gekonkel van Hugo de Jongen, het liegen bedriegen weghouden van informatie van Rutte, niets helemaal niets. Ondertussen is het belangrijkste wereld nieuws discriminatie, racisme en klimaat , je wordt er mee dood gegooid. Jullie zijn zelfs in staat oneigenlijk overheidshandelen met paspoorten te verkopen als racisme en slavernij, hoe knap. De bevolking lijdt kan niet rondkomen, ons pensioen wordt verkwanselt en er is een financiële ramp aanstaande die zijn weerga niet kent en de Trouw maakt zich er niet druk over, niet woke genoeg. Als klap op de vuurpijl de krant van vandaag, Hugo de jonge, een notoire narcist en tot het bot kwaadaardig wordt als een soort Messias geportretteerd en kan ongenuanceerd en feitenvrij leeglopen. Wij begrijpen het allemaal niet, hij gaat het nog wel eens beter uitleggen enz.
In mijn ogen is de trouw verworden tot de partijkrant van D66 / Gl even dacht dat er een andere koers zou komen toen Cees vd Laan even geleden iemand citeerde die er schijnbaar net zo over denkt. Maar helaas ijdele hoop , ik ben de volgende boze blanke man die gaat afhaken.
En dat doet mij verdriet, een leven de Trouw en straks niks, maar dat is de Trouw nu ook, alleen betaal ik er voor.
Fascistische trekjes die media in Nederland. Ephimenco is nooit bang geweest om de werkelijkheid onder ogen te zien. Straks alleen maar hetzelfde overheidsgeluid? Dappere Ephimenco! En ja absurd dat gewoon de zaken benoemen, ‘dapper’ is. Inderdaad hetzelfde verhaal als bij Theodor Holman!