Column!

De maagballon die Frenske opliet, ontplofte in zijn tronie

Ik had mij plechtig voorgenomen om niets meer over Frans Timmermans te schrijven sinds hij gedegradeerd is tot een piepend en krakend decorstuk in de Tweede Kamer en in de oppositievoering te pas en te onpas overtroefd wordt door hijgend hertje Jetten, dat bolleke van het CDA en de bipolaire palliecheerleader van de Partij voor De Halal Geslachte Dieren, maar toen ik afgelopen weekeinde zijn schaamteloze gejammer over zijn maagverkleining las in De Telegraaf, een charmeoffensief dat het Nederlandse volk ervan moest overtuigen dat de mensch Frenske als de grote verbinder de enige juiste persoon is om vanuit Het Torentje het verscheurde land te redden, zag ik mij genoodzaakt om als Frenske-watcher des vaderlands wederom mijn ganzenveer in vitriool te dopen: noblesse oblige. Frenske loog namelijk voor de zoveelste keer dat het gedrukt stond. Ditmaal jokte hij dat hij al zijn hele leven met obesitas worstelt.

In aanloop naar zijn maagomlegging - een mediaspektakel dat qua lichamelijke intimiteit niet onderdeed voor de geteleviseerde rondleiding door het darmstelsel van Patty Brard, met een aantal fonkelende slakken als bonus - groef Frenske in zijn herinneringen om na te gaan wanneer zijn gevecht met zijn overgewicht begon, aldus de Telegraaf. 

„Ik was altijd al dik, het is genetisch. Ik heb geen gelukkige jeugd gehad. Mijn hele leven worstel ik met overgewicht. Ik zag foto’s van mezelf toen ik elf, twaalf was. Dat was een jaar nadat we verhuisd waren naar Rome. Rond mijn buik had ik heel veel vetrollen. Als ik die foto nu zie, denk ik: mijn God, waarom hebben mijn ouders… waarom hebben ze niks gedaan, niet ingegrepen? 

De Telegraaf: Nog even terug naar dat jongetje van elf, twaalf jaar. Wat hij in zijn jeugd meemaakte, zorgde ervoor dat hij veel te dik werd. Iets van dat jongetje zit nog altijd in u.

„Ja, absoluut. Ik moet ineens denken aan de uitdrukking: ’kijk papa, zonder handen’. Ik denk dat ik me niet gezien voelde, door mijn ouders die heel erg met elkaar bezig waren. Ik wilde graag laten zien dat ik ook iets kon. Dát deel van dat kleine jongetje zit nog in deze oude man.”

Op Twitter plaatste ik foto’s van een broodmagere Frenske in alle stadia van zijn leven, en ik riep mijn trollenleger op met kiekjes van een mollige Frenske te komen, voordat hij naar de vleespotten van Brussel werd gepromoveerd dankzij het pathetische gesnotter en gelieg over MH17 in de VN-Veiligheidsraad. Spoiler alert: er is nul bewijs dat Frenske obese was tussen zijn geboorte en zijn loopbaan als Eurocraat en als iemand er in slaagt een foto van Dikke Frans te vinden, dus van voor Brussel, bak ik voor hem, haar of hullie een heerlijke gastrovlaai. 

Ik vraag me af of er bij Timmermans sprake is van pseudologia phantastica (pathologisch liegen) maar dan is er meestal geen sprake van opzettelijk jokken en ik weet zeker dat dat Frenske - die een briljante jezuïet had kunnen zijn -  bewust jokt en zonder blikken of blozen. Het kan natuurlijk ook confabulatie zijn, een afwijking in het geheugen waardoor iemand overdreven, gefantaseerde of onware verhalen vertelt. Confabulanten zijn vaak enorm overtuigd van hun valse herinneringen, zelfs als er tegenstrijdig bewijs wordt aangedragen zoals ik ten overvloede deed in De Dunne Timmermans. De Profeet van Molenbeek had wederom aangetoond een vooruitziende blik te hebben met de ronkende titel van Frenske’s biografie. 

In de Telegraaf ratelt Frenske enthousiast verder over zijn maagomleiding en ik vraag mij af of de lezers van de Telegraaf zaten te wachten op een gedetailleerd verslag van een gastric bypass-operatie, bij hun ontbijt. 

Timmermans: Toen ik minister werd, nam de werkdruk enorm toe. Ook in de jaren bij de Europese Commissie heb ik me een slag in de rondte gewerkt. En daarbij mijn gezondheid verwaarloosd. Als je aanleg hebt om veel aan te komen, moet je secuur zijn met wat je eet. Bij die stress en die druk heb ik daar niet op gelet. In die periode, zo’n zeven jaar geleden, heb ik contact gezocht met de Obesitas Kliniek van de Universiteit Leuven. Ze zeiden: je hebt geen morbide obesitas, maar je bent wel te dik. Ik kreeg een middel: Saxenda. Dat was zwaar, want ik werd er heel erg misselijk van. En mijn systeem raakte er behoorlijk van van streek. Na een tijdje raakte dat uitgewerkt en de dosis moest steeds omhoog.  Op den duur heb ik het opgegeven. Ik kreeg weer stress en ik eindigde met een gewicht dat tien kilo hoger was dan waar ik mee begon. Na verloop van tijd zocht ik opnieuw contact met Leuven. Zij zeiden: we hebben een nieuw middel, Ozempic. Dat was toen heel nieuw. Maar dat was nog sneller uitgewerkt bij mij. In 2023 maakte ik de overstap naar Nederland. Dat was een van de meest stressvolle dingen die ik ooit heb gedaan. Ik ben ervan geschrokken hoeveel feller en meer op de man de Haagse politiek geworden was. Daar had ik me écht op verkeken. Ik had me daar niet genoeg tegen gewapend. Toen lette ik al helemáál niet meer op hoeveel ik at. Dan ga je van de stress nog meer eten. Op een gegeven moment zag ik het gewoon echt niet meer zitten.

Nein nein nein, Frenske, je dacht net als Kaag gewoon maar eventjes premier van Nederland te worden, maar je leed een smadelijke nederlaag tijdens de verkiezingen want niemand zat op de megalomane Eurocraat te wachten. En je had als klimaatpaus nooit enige tegenspraak gehad omdat je de hele wereld over reisde met een zak geld en gelijk Sinterklaas strooide met kadootjes - of als een missionaris, bepakt en bezakt met spiegeltjes en kraaltjes -  in de hoop dat jouw klantjes je krankzinnige groene agenda gingen uitvoeren, een en ander om de climapocalyps te voorkomen maar die je had bedacht uit wraak omdat die gefossiliseerde barbie de baas van Europa werd, en niet jij. Je was voor de gek gehouden door de Duitsers en de Fransen, die jou lang in de waan hielden dat je een  serieuze kans maakte op dat baantje. En je vrat jarenlang twee keer per dag in met Michelin-sterren gedoteerde restaurants en dat kwam niet door de stress maar omdat je een onvervalste Limburgse smulpaap bent. 

Dat slappe gelul over Ozempic en Saxenda doet mij denken aan mijn tijd in de detox van de Jellinek in Amsterdam. Een keurige zakenman die aan lager wal en aan de alcohol was geraakt, vertelde mij dat hij een poosje antabus had geslikt maar dat hij gewoon bleef doorzuipen. “Het was effe wennen op een gegeven moment want ik kreeg een kop als boei en werd strontmisselijk, maar dat wende wel.”

Frenske heeft geen discipline, geen doorzettingsvermogen en de ruggengraat van een weekdier. Hij bleef gewoon doorvreten als Gargantua en als Michel Piccoli in La Grande Bouffe en geeft zijn ouders, Brussel en de gemene Haagse politiek de schuld van zijn morbide obesitas. 

De maagballon die Frenske opliet, ontplofte in zijn gezicht en hij werd flink te grazen genomen door de kijkers van het onverdachte nieuwsbulletin RTL Boulevard.  

Leest en huivert!

https://www.mediacourant.nl/2024/11/frans-timmermans-zwaar-gebasht-door-blvd-kijker-echt-zo-naar/

Mijn grote vriend Henk Krol, die mijn nabestaanden al drie keer condoleerde met mijn onfortuinlijke dood, geloofde ook weinig van Frenske’s huilverhaal dat hij zijn hele leven gepest werd omdat hij zo dik was. 

https://x.com/HenkKrol/status/1858102310208975179

Frenske verloor wel wat lipo maar niet zijn streken. Kijk maar naar zijn bizarre schizofrene stemgedrag in de Tweede Kamer. 

https://x.com/DonArturito/status/1858934309614137584

En hij probeerde munt te slaan uit de racisme-rel binnen Kabinet Schoof 1 maar sloeg de plank volledig mis. 

https://x.com/Pritt/status/1858987022876373114

Frenske ruikt het bloed van Dick Schoof en gaat door roeien en ruiten om in het Torentje te geraken.  Gelijktijdig met zijn “onthulling” over zijn maagomleiding, begon hij bij televisiedominee Tijs van den Brink voor de zoveelste keer over die priester die warme belangstelling voor Frenske toonde toen Frenske nog knap en slank was. 

https://x.com/ReinBijlsma/status/1858268719727685880

Frenske is toegetreden tot een select gezelschap. Hanneke Groenteman, Jan Kees de Jager, Sjuul Paradijs, Martin Koolhoven, Annet Malherbe en Huib Stam raakten tientallen kilo’s kwijt dankzij een maagverkleiningsoperatie. Journalist Huib Stam schreef er een boek over.  De officiële richtlijn na de operatie is: geen alcohol meer. Eventueel kan na de eerste 2 jaar een ietsiepietsie alcohol gebruikt worden, wanneer dit weinig frequent en zeer matig gebeurt.

Last but not least waren er best veel mensen, vermoedelijk dikzakken, die de beslissing van Frenske om een maagomleiding  te nemen een heldendaad vonden. Weet u wie pas een echte held is? 

Ik! 

Sinds februari ben ik 16 kilo afgevallen door de suiker in de ban te doen, iedere dag 40 minuten in de zee te zwemmen, dagelijks een dodenmars te houden van anderhalfuur (nog los van de hondjes die ik twee keer per dag wandel) en door mij drie keer per week te laten afbeulen door mijn personal trainer Rui. En ik mag als beloning 1 keer per week binge zuipen van mijzelf en Frenske mag niet eens meer een advocaatje met slagroom naar binnen slurpen. Daarom mijn dwingend advies: wees geen Frenske maar wees een Tuur!

Wordt abonnee van HP/De Tijd!